Modele matematyczne w politologii – podstawy teoretyczne i przykłady użycia
 
Więcej
Ukryj
1
adiunkt w Instytucie Nauk Politycznych i Dziennikarstwa Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach
Data publikacji: 15-12-2019
 
Studia Politologiczne 2019;53
SŁOWA KLUCZOWE
STRESZCZENIE ARTYKUŁU
Celem artykułu jest zwięzła prezentacja zarówno kluczowych zagadnień teoretycznych związanych z modelowaniem matematycznym w politologii, jak i wybranych przykładów użycia modeli matematycznych w praktyce badawczej. Na początku rozważań omówiono funkcje, jakie pełnią modele naukowe w procesie tworzenia teorii naukowych, oraz wskazano główne typy modeli naukowych. Następnie scharakteryzowano wybrane elementy teorii modeli matematycznych oraz wskazano najczęściej występujące nieporozumienia na temat stosowania języka matematyki w badaniach politologicznych. W części wieńczącej rozważania podano wybrane przykłady wykorzystania modeli matematycznych w badaniach zjawisk politycznych. Zbudowano kwadratowo-hiperboliczny model dynamiki wzrostu realnego światowego PKB oraz teoriogrowy model transmisji zachowań kooperacyjnych wśród elit politycznych. Do ich budowy użyto programu R.
INFORMACJE O RECENZOWANIU
Sprawdzono w systemie antyplagiatowym
 
REFERENCJE (25)
1.
Andreski S., Czarnoksięstwo w naukach społecznych, Warszawa 2002.
 
2.
Arce D. G., Sandler T., An evolutionary game approach to fundamentalism and conflict, „Journal of Institutional and Theoretical Economics” 2003, nr 1.
 
3.
DeLong J. B., Estimates of World GDP, One Million B.C. – Present, 1998, http://delong.typepad.com/prin... (dostęp: 06.01.2019).
 
4.
Downs A., An Economic Theory of Democracy, New York 1957.
 
5.
Dörner D., Modellbildung und Simulation, [w:] E. Roth (red.), Sozialwissenschaftliche Methoden, München 1984.
 
6.
Fiorina M. P., Formal models in political science, „American Journal of Political Science” 1975, nr 1.
 
7.
Grinin L. E., Markov A. V., Korotayev A. V., Mathematical modeling of biological and social evolutionary macrotrends, [w:] L. E. Grinin, A. V. Korotayev (red.), History and Mathematics: Trends and Cycles, Volgograd 2014.
 
8.
Grobler A., Metodologia nauk, Warszawa 2006.
 
9.
Korotayev A. V., Grinin L. E., Global urbanization and political development of the world system, [w:] L. E. Grinin, I. Ilyin, A. V. Korotayev (red.), Globalistics and Globalization Studies, Moscow–Volgograd 2012.
 
10.
Krauz-Mozer B., Teorie polityki. Założenia metodologiczne, Warszawa 2005.
 
11.
Li H., Wu Ch., Yuan M., An evolutionary game model of financial markets with heterogeneous players, „Procedia Computer Science” 2013, nr 17.
 
12.
Maynard Smith J., Evolution and the Theory of Games, Cambridge 1982.
 
13.
McEvedy C., Jones R., Atlas of World Population History, London 1979.
 
14.
Muciek A., Wyznaczanie modeli matematycznych z danych eksperymentalnych, Wrocław 2012, http://www.dbc.wroc.pl/ Content/19612/muciek_wyznaczanie_modeli.pdf (dostęp: 06.01.2019).
 
15.
Newton I., Philosophiae Naturalis Principia Mathematica, Londini 1687, http://www.gutenberg.org/files... (dostęp: 06.01.2019).
 
16.
Nikitin E., Wyjaśnianie jako funkcja nauki, Warszawa 1975.
 
17.
Nowak L., O ukrytej jedności nauk społecznych i nauk przyrodniczych, „Nauka” 1998, 1, http:// www.staff.amu.edu.pl/~epistemo... (dostęp: 06.01.2019).
 
18.
Nowak S., Metodologia badań społecznych, Warszawa 2008.
 
19.
Pabis S., Metodologia i metody nauk empirycznych, Warszawa 1985.
 
20.
Riker W. H., Ordeshook P.C., A theory of the calculus of voting, „The American Political Science Review” 1968, nr 1.
 
21.
Sandholm W. H., Population Games and Evolutionary Dynamics, Cambridge, MA 2010.
 
22.
Suppes P., The desirability of formalization in science, „The Journal of Philosophy” 1968, nr 65.
 
23.
Sztumski J., Wstęp do metod i technik badań społecznych, Katowice 2005.
 
24.
Taylor P. D., Jonker L. B., Evolutionarily stable strategies and game dynamics, „Mathematical Biosciences” 1978, nr 1–2.
 
25.
Troitzsch K. G., Modellbildung und Simulation in den Sozialwissenschaften, Opladen 1990.
 
ISSN:1640-8888