Francuski republikanizm, jego specyfika i trwałość
Więcej
Ukryj
Data publikacji: 21-07-2026
Studia Politologiczne 2026;81
SŁOWA KLUCZOWE
STRESZCZENIE
Republika francuska jest nadal Etat–Nation z tożsamością określoną przez
dziedzictwo Rewolucji Francuskiej. Francja zachowuje unikatową interpretację suwerenności
narodu z wykluczeniem reprezentacji wspólnot mniejszych. Francuskie laïcité zostało
w ostatnim czasie wzmocnione jako skuteczny instrument powstrzymywania ekspansji
radykalnego islamu. Francuski republikanizm strzeże niezmiennie zasady niepodzielności
republiki jako podstawy ponadprzeciętnej roli scentralizowanego państwa. W ostatnich
latach można odnotować rewitalizację siły państwa i wzmożoną ochronę suwerenności.
W imię zasady socjalnego charakteru republiki Francja zbudowała po II wojnie światowej
„przeciążone” państwo dobrobytu i nie może poradzić sobie z jego redukcją i modernizacją.
Dziś atrakcyjność Francji w skali globalnej wynika nie z tradycji republikańskiej, lecz
z dorobku kulturowego Francji i jej wielowiekowego dziedzictwa historycznego, które
przyciąga turystów z całego świata.
INFORMACJE O RECENZOWANIU
Sprawdzono w systemie antyplagiatowym
REFERENCJE (32)
1.
Al Qubaisi S., The Muslim Brotherhood in France: Structures, Influence, and State Response, TRENDS Research & Advisory, [
https://trendsresearch.org](ht...) insight (1.02.2025).
2.
Anceau E., Histoire de la nation française: Du mythe des origines à nos jours, Paris 2025.
4.
Buhler P., Souveraineté européenne: en attendant Godot?, Paris 2025.
5.
Capitant H., Wstęp do prawa cywilnego, Warszawa–Kraków 1938.
6.
Carcassonne G., La Constitution, Éditions du Seuil 2007.
7.
Cohen S., La Monarchie nucléaire, Hachette, Paris 1986.
8.
Conac G., Luchaire F., Prétot X. (red.), La Constitution de la République française. Analyses et commentaires, Economica 2008.
9.
Conseil constitutionnel, Décision n° 2004-505 DC du 19 novembre 2004 relative au traité établissant une Constitution pour l’Europe, [
https://www.conseil-constituti...) (1.02.2026).
10.
Conseil d’État, Étude annuelle. La souveraineté, Paris 2024.
11.
De Larosière J., Le déclin français est-il réversible, Paris 2024.
12.
Delsol Ch., Francja pędzi ku katastrofie, «Wszystko jest najważniejsze» 2025, nr 73.
13.
Delsol Ch., Parę zapisków o republice francuskiej, [w:] Idee republikańskie. Trzy idee, Warszawa 2011.
14.
Échappé O., La laïcité de la République; entre Constitution et passion, [w:] D. Chagnollaud (red.), Les 50 ans de la Constitution, Paris 2008.
15.
Fourquet J., L’Archipel français, Paris 2020.
16.
Furet F., Prawdziwy koniec rewolucji francuskiej, Wydawnictwo Znak 1994.
17.
Furet F., La Révolution: de Turgot à Jules Ferry (1770–1880), Hachette 1989.
18.
Garaud M., Maastricht. Pourquoi non?, Paris 1993.
19.
Genevois B., Le contrôle de la constitutionnalité du statut de la collectivité territoriale de Corse, «Revue française de droit administratif» 1991, nr 3.
20.
Hayward J., Reinventing the French State, [w:] S. Milner, N. Parsons (red.), Reinventing France. French Politics, Society and Culture Series, London 2003.
21.
Hazony I., Pochwała państwa narodowego, Warszawa 2023.
22.
Laqueur W., Historia Europy 1945–1992, Warszawa 1993.
23.
Pietrzyk-Reeves D., Szlachta B., Republika, [w:] B. Szlachta (red.), Słownik społeczny, WAM, 2004.
24.
Rosanvallon P., Dobre rządy, Warszawa 2018.
25.
Rybarski R., Naród, jednostka, klasa, Warszawa 1926.
26.
Séguin P., Discours pour la France, Paris 1992.
27.
Sénat, Dérive normative de l’Union européenne. Rapport d’information n° 190, 2024.
28.
Stovall T., Transnational France. The Modern History of a Universal Nation, New York 2022.
29.
Ujazdowski K.M., Geneza i tożsamość konstytucji V Republiki, Kraków 2013.
30.
Vedel G., La continuité constitutionnelle en France de 1789 à 1989, «Revue française de droit constitutionnel» 1990, nr 1.
31.
Vimbert Ch., La tradition républicaine en droit public français, LGDJ 1992.
32.
Weiler J., Chrześcijańska Europa. Konstytucyjny imperializm czy wielokulturowość, Poznań 2003.