Artykuł stanowi analizę najbardziej zaawansowanych pod kątem teoretycznym pism, których autorzy – David Hume oraz Edmund Burke – w zróżnicowany sposób przekraczali tradycyjną ortodoksję polityczną dot. problemu „korupcji”, tj. wpływu wła dzy wykonawczej na Izbę Gmin. W toku prowadzonych rozważań wykazano, że post-rewolucyjna „korupcja” – powszechnie postrzegana jako przejaw głębokiego kryzysu, jeśli nie całkowitego załamania angielskiej tradycji wolnościowej i kluczowej roli Izby Gmin – w pismach pilnych obserwatorów logiki rządów parlamentarnych drugiej połowy XVIII wieku przestała być prezentowana po prostu jako zagrożenie, stając się w zamian za to fundamentem niezbędnym dla podtrzymania stabilności konstytucyjnej państwa, co ma szczególne znaczenie dla zrozumienia nie tylko dynamiki brytyjskiej sceny politycznej w XVIII wieku, lecz także logiki funkcjonowania systemów parlamentarnych jako takich.