Artykuł dotyczy najbardziej newralgicznego rodzaju polityk, jakie realizuje państwo dla ochrony swoich interesów narodowych. Bezpieczeństwo państwa i systemowe zarządzanie nim jest wielkością zmienną i powinno być odpowiedzią organizacji państwa na charakter pojawiających się zagrożeń. Celem przeprowadzonej analizy jest ustalenie roli szwedzkich służb specjalnych w kształtowaniu przez państwo polityki bezpieczeństwa narodowego. Zasadniczą hipotezą badawczą jest, że służby specjalne Szwecji generują impulsy zarówno sprzyjające, jak i niesprzyjające dla właściwego reagowania przez państwo na zagrożenia oraz kształt strategii bezpieczeństwa narodowego. Analiza potwierdza sprawczą rolę tych służb w utrzymywaniu oraz zmianach neutralności Szwecji i jej polityki bezpieczeństwa. Wnioski mają nie tylko znaczenie dla teorii bezpieczeństwa międzynarodowego, lecz również charakter aplikacyjny dla praktyki politycznej i służb specjalnych.