Celem artykułu jest analiza uwarunkowań politycznych i społecznych, które doprowadziły do przedterminowych wyborów do Alþingi w dniu 30 listopada 2024 r. Niezadowolenie społeczne z rządów trójpartyjnej koalicji – Partia Niepodległości, Partia Postępu i Ruch Lewica-Zieloni – spowodowało jej wewnętrzną dysfunkcjonalność. Główne spory dotyczyły problemów imigracji, kwestii gospodarczych i finansów publicznych oraz zakresu polityki społecznej. W programach wyborczych główne partie akcentowały propozycje naprawy sytuacji w tych dziedzinach. Wybory parlamentarne, pierwsze według nowej ustawy wyborczej, okazały się sukcesem partii centro-prawicowych i zmniejszyły fragmentaryzację Alþingi. Mandaty uzyskali reprezentanci pięciu z jedenastu partii biorących udział w wyborach, a najwięcej Socjaldemokratyczny Sojusz Islandii. Porażkę poniosły partie lewicowe, które utraciły mandaty w Alþingi i znalazły się poza nim. Nowy rząd koalicyjny z panią premier Kristrún Frostadóttir oparty o tzw. koalicję Walkirii, ma większościowe poparcie w Alþingi. Zasadnicza hipoteza artykułu sprowadza się do stwierdzenia, że system polityczny Islandii po wyborach będzie ewoluował w kierunku centro-prawicowym a dotychczasowa silna retoryka skrajnie ekologiczna, genderowa i proimigracyjna znalazła się w impasie. Może to doprowadzić do dokończenia reform konstytucyjnych zapoczątkowanych w latach 2010–2011.