Negocjacje koalicyjne w systemie westminsterskim – przypadek Nowej Zelandii
 
Więcej
Ukryj
1
adiunkt w Instytucie Politologii Wydziału Nauk Społecznych Uniwersytetu Wrocławskiego
Data publikacji: 15-12-2019
 
Studia Politologiczne 2019;53
SŁOWA KLUCZOWE
STRESZCZENIE ARTYKUŁU
Celem artykułu jest przeanalizowanie kontekstu i sposobu formowania koalicji gabinetowej w sytuacji podwójnie niestandardowej: a) w modelu westminsterskim, w którym do 1996 roku dominowały gabinety jednopartyjne i negocjacje koalicyjne prowadzono bardzo rzadko, a który to model następnie w znaczącym stopniu w Nowej Zelandii ewoluował; b) w sytuacji negocjacji prowadzonych równolegle przez podmiot piwotalny dysponujący dużym potencjałem szantażu politycznego wobec dwóch konkurencyjnych potencjalnych koalicjantów. Głównym pytaniem badawczym jest pytanie o podobieństwa i różnice względem klasycznych modeli formowania większościowych koalicji gabinetowych, podczas którego to procesu podmiot inicjujący (formateur) negocjuje z podmiotem lub podmiotami dopełniającymi przedmiot umowy koalicyjnej. Główną metodą badawczą wykorzystaną w analizie jest studium przypadku (case study). Pracę poszerzono o nakreślenie kontekstu instytucjonalnego oraz elementy analizy historycznej (w tych miejscach, w których miało to wpływ na analizowaną koalicję).
INFORMACJE O RECENZOWANIU
Sprawdzono w systemie antyplagiatowym
 
REFERENCJE (21)
1.
Belgrave M., Beyond the Treaty of Waitangi: Māori Tribal Aspirations in an Era of Reform, 1984–2014, „The Journal of Pacific History” 2014, vol. 49, nr 2.
 
2.
Blockmans T., Guerry M.-A., Coalition Formation Procedures: The Impact of Issue Saliences and Consensus Estimation, „Group Decision and Negotiation” 2016, vol. 25, nr 3.
 
3.
Bowler S., Bräuninger T., Debus M., Indridason I. H., Let’s Just Agree to Disagree: Dispute Resolution Mechanisms in Coalition Agreements, „The Journal of Politics” 2016, vol. 78, nr 4.
 
4.
Bożyk S., System wyborczy a układ sił politycznych w parlamencie Nowej Zelandii, [w:] R. Balicki, M. Jabłoński (red.), Dookoła Wojtek… Księga pamiątkowa poświęcona Doktorowi Arturowi Wojciechowi Preisnerowi, Wrocław 2018.
 
5.
Cherepnalkoski D., Karpf A., Mozetič I., Grčar M., Cohesion and Coalition Formation in the European Parliament: Roll-Call Votes and Twitter Activities, „PLOS ONE” 2016, vol. 11, nr 11.
 
6.
Dodd L., Coalitions in Parliamentary Government, New Jersey 1976.
 
7.
Eska-Mikołajewska J., Parlament w nowozelandzkim ustroju politycznym przed zmianą i po zmianie systemu wyborczego w 1993 roku, „Przegląd Sejmowy” 2018, nr 2.
 
8.
Greene Z., Working through the issues: how issue diversity and ideological disagreement influence coalition duration, „European Political Science Review” 2017, vol. 9, nr 4.
 
9.
Hayward J. (red.), New Zealand Government and Politics, Oxford–New York 2015.
 
10.
Ibenskas R., Marriages of Convenience: Explaining Party Mergers in Europe, „The Journal of Politics” 2016, vol. 78, nr 2.
 
11.
Jones C., Tawhaki and Te Tiriti: A Principle Approach to the Constitutional Future of the Treaty of Waitangi, „New Zealand Universities Law Review” 2013, vol. 25.
 
12.
Kalandrakis T., Minimum winning coalitions and endogenous status quo, „International Journal of Game Theory” 2010, vol. 39, nr 4.
 
13.
Laver M., Models of government formation, „Annual Review of Political Science” 1998, vol. 1, nr 1.
 
14.
Levine S. (red.), Pacific Ways. Government and Politics in the Pacific Islands, Wellington 2016.
 
15.
Mikuli P., Sądy a parlament w ustrojach Australii, Kanady i Nowej Zelandii, Kraków 2010.
 
16.
Miller R., Democracy in New Zealand, Auckland 2015.
 
17.
Miller R., Party Politics in New Zealand, Melbourne 2005.
 
18.
Mulgan R., Politics in New Zealand, Auckland 2004.
 
19.
Nikula P.-T., Grand Coalitions: Finland and New Zealand, „Briefing Papers”, http://briefingpapers.co.nz/gr... (dostęp: 3.10.2017).
 
20.
Wood G. A., Rudd C., The Politics and Government of New Zealand: robust, innovative and challenged, Dunedin 2004.
 
21.
Żukiewicz P., Umowa poparcia dla rządu mniejszościowego – zagrożenie dla demokracji westminsterskiej? Przypadek brytyjskiego porozumienia Partii Konserwatywnej i Demokratycznej Partii Unionistycznej z 2017 roku, „Studia Politologiczne” 2018, vol. 47.
 
ISSN:1640-8888